Oke, zijn jullie er klaar voor want dit is echt een monsterblog. Ik had er zin in, bij deze!
Thuiskomen na de vakantie
Ik vind het heerlijk om weer thuis te komen na een vakantie, ondanks dat een vakantie natuurlijk eigenlijk nooit mag eindigen. Haha. Maar ja, uiteindelijk is iedere vakantie weer voorbij. Ze zeggen weleens: “Time flies when you’re having fun.” Nou, dat was bij mij zeker het geval.
Ik ben met drie vriendinnen op vakantie geweest naar Frankrijk. We verbleven in een huis van de familie van een vriendin en zijn daarna nog ruim een week gaan kamperen aan het strand. Met zo min mogelijk spullen, lekker buiten leven en vooral even helemaal niets moeten. Dat vind ik misschien nog wel het allerfijnste aan kamperen. De hele dag buiten zijn, de zoute zeelucht opsnuiven en leven op je eigen tempo.
Nou ja… fris was het niet bepaald, want met 35 graden was het behoorlijk warm. Maar juist door die warmte ga je vanzelf wat rustiger aan doen. Even niets moeten, alles op je eigen tempo doen en gewoon genieten van het moment. Dat doet een mens soms ontzettend goed.
Vakantie betekent ook even opladen
Een vakantie geeft mij altijd de ruimte om na te denken, maar misschien nog wel belangrijker: om juist even níét na te denken. Gewoon mijn hoofd leegmaken. Wanneer ik daarna weer thuiskom, kijk ik met een frisse blik naar alles om me heen. Naar ons huis, naar de tuin, maar ook naar onze relatie.
Misschien vinden sommige mensen het gek, maar Bas en ik gaan inmiddels al drie jaar niet meer samen op zomervakantie. Dat komt simpelweg doordat we zo’n grote tuin hebben en er altijd werkzaamheden doorgaan. Voor nu kiezen we er daarom bewust voor om in de zomer apart op vakantie te gaan en in de winter juist samen weg te gaan. En eerlijk gezegd bevalt dat eigenlijk heel goed.
We houden ontzettend veel van elkaar, maar juist omdat we tegenwoordig ook samenwerken, doen we eigenlijk alles samen. Dan is het soms ook heel gezond om elkaar even de ruimte te geven. Na twee weken ben ik altijd weer ontzettend blij om hem te zien. Om alle verhalen te vertellen, elkaar weer vast te pakken en gewoon weer die kriebels te voelen als je elkaar na twee weken weer ziet. Dat maakt het thuiskomen misschien nog wel extra bijzonder.
De tuin twee weken uit handen geven
De eerste dag dat ik weer thuis was, wilde ik natuurlijk meteen naar de tuin. Dat gevoel herken je vast wel. Je kunt gewoon niet wachten om te zien hoe alles erbij staat.
Toch vond ik het dit keer ook best spannend. Ik vind het namelijk best lastig om dingen los te laten. Ik houd graag de controle en wil het liefst overal bovenop zitten.
Vlak voordat ik op vakantie ging, zei een vriendin tegen mij:
“Floor, het hoeft niet altijd op jouw manier. Laat het gewoon lekker aan Bas over en ga genieten van je vakantie. Bemoei je er twee weken gewoon even niet mee.”
En weet je? Dat heb ik gedaan.
Ik heb de tuin echt helemaal losgelaten en daar ben ik eigenlijk best trots op. Maar misschien ben ik nog wel trotser op Bas. Hij heeft de tuin, natuurlijk samen met wat hulp van vrijwilligers, twee weken lang helemaal onder controle gehouden. En geloof me, dat is echt geen kleine klus. We hebben inmiddels ruim 3.000 vierkante meter tuin om te onderhouden.
Dat is misschien ook wel iets waar we ons een beetje op verkeken hebben toen we aan dit avontuur begonnen. Meer is namelijk niet altijd beter. Dat zei ik vroeger ook al tegen mezelf, maar nu ervaar ik het ook echt in de praktijk.
Begrijp me niet verkeerd hoor, want we vinden het juist fantastisch dat de tuin zo groot is. We kunnen blijven bouwen aan onze droom, nieuwe ideeën uitvoeren en iedere dag doen waar we het allerliefst mee bezig zijn. Het is inmiddels niet alleen onze hobby, maar ook ons werk. Dus je hoort ons absoluut niet klagen. Alleen… het onderhoud van zo’n grote tuin is echt veel meer werk dan we vooraf hadden gedacht.
Een explosie van bloemen, groenten en fruit
Toen ik uiteindelijk de tuin opliep, wist ik eigenlijk niet waar ik moest kijken. Alles was ontploft. Overal bloemen, overal groen en vooral… overal oogst.
Er hingen al ontzettend veel tomaten aan de planten. Ik denk dat we inmiddels al zo’n twintig kilo hebben geoogst. Daarnaast lagen er bergen courgettes, de eerste pompoenen, meloenen en nog veel meer. Het blijft toch iedere keer weer bijzonder hoe hard alles groeit wanneer je er twee weken niet bent geweest.
Ook alle zaden die ik vlak voor mijn vakantie had gezaaid, waren netjes opgekomen. Daar was ik ontzettend blij mee. Voor mijn vakantie had ik nog pluksla, bindsla, rucola, spinazie, radijs en nog een aantal snelle gewassen gezaaid, zodat we ook tijdens de zomer lekker kunnen blijven oogsten.
Ondertussen heeft Bas zich vooral beziggehouden met het oogsten van al het fruit. De Japanse wijnbessen, zwarte frambozen en bramen waren allemaal tegelijk rijp. En geloof me, dat lijkt misschien een klein klusje, maar met één grote struik ben je soms zomaar twee uur bezig voordat alles geplukt is.
Juist daardoor zijn niet alle andere werkzaamheden gedaan. Het gras moest nog gemaaid worden, uitgebloeide bloemen stonden nog overal tussen de borders en ook de heggen konden wel een knipbeurt gebruiken.
Iedereen kijkt anders naar een tuin
Misschien denk je nu: “Maar dat zijn toch vooral cosmetische klusjes?” En eigenlijk klopt dat ook wel.
Bas kijkt heel praktisch naar de tuin. Hij ziet wat écht noodzakelijk is om alles draaiende te houden. Ik kijk juist veel meer naar de uitstraling van de tuin. Ik zie meteen dat een haag bijgeknipt moet worden of dat uitgebloeide bloemen eruit mogen.
En juist daardoor vormen we samen zo’n goed team. We vullen elkaar eigenlijk perfect aan. Alleen merk je pas hoeveel verschil die twee manieren van kijken maken wanneer één van ons twee weken weg is.
Dat betekent dus dat ik de komende weken weer lekker aan de slag kan. En misschien… ook weer een klein beetje verder moet oefenen met loslaten.
Waarom we het gras juist niet te kort maaien
Een van de eerste klussen die we hebben opgepakt, was het gras maaien. Dat doen we bewust niet te kort. Juist in de zomer zorgt iets langer gras ervoor dat de bodem minder snel uitdroogt. Wij maaien het gras daarom altijd op ongeveer 4,5 centimeter. Onze grasmaaier kun je gelukkig eenvoudig in hoogte verstellen, waardoor dat heel makkelijk gaat.
We werken met een accumaaier. (Accu Grasmaaier PowerMax Duo 46/36V P4A – Gardena) Dat vind ik zelf ideaal, want we kunnen overal op de tuin komen zonder gedoe met verlengsnoeren of brandstof. Achter de maaier zit een opvangbak waarin al het grasmaaisel wordt verzameld. En weggooien? Zeker niet.
Het grasmaaisel gebruiken we juist weer volop in de moestuin. We leggen het als mulch tussen de planten, zodat de bodem langer vochtig blijft en onkruid minder kans krijgt. Daarnaast gebruiken we het regelmatig om onze HotBin-compostbak van 750 liter op te starten. Zo krijgt eigenlijk alles op de tuin weer een tweede leven en blijft zoveel mogelijk materiaal binnen onze eigen kringloop.
Een wilgenhaag vraagt regelmatig onderhoud
Nadat het gras weer netjes was gemaaid, ben ik begonnen met het snoeien van onze wilgenhaag. Deze haag hebben we dit voorjaar zelf gevlochten van wilgentenen en inmiddels groeit hij ontzettend hard. Ik denk wel zo’n veertig centimeter in ongeveer drie weken tijd.
Juist om de haag mooi vol en compact te houden, is regelmatig snoeien ontzettend belangrijk. Door de jonge takken steeds terug te knippen blijven de stammetjes dicht op elkaar groeien en ontstaat uiteindelijk een mooie, volle haag.
Eigenlijk vind ik dit helemaal geen vervelend klusje. Integendeel zelfs. Het is één van die werkzaamheden waarbij je binnen korte tijd ontzettend veel verschil ziet. De tuin oogt meteen weer verzorgd.
Voor het snoeien gebruik ik eigenlijk altijd mijn accumodel heggenschaar. (Accu Heggenschaar EasyCut 45/18V P4A-Gardena) Daarna pak ik de bladblazer erbij om alle takjes netjes op één hoop te blazen. Tot slot gaat de hark erdoorheen en brengen we alles naar de takkenril. Ook dat materiaal krijgt uiteindelijk weer een plek op de tuin, waar het langzaam verteert en tegelijkertijd een fijne schuilplek vormt voor allerlei insecten en kleine dieren.
Uitgebloeide bloemen zorgen voor nieuwe bloemen
Na de heggen waren de uitgebloeide bloemen aan de beurt. Vooral de dahlia’s, cosmea’s en goudsbloemen konden wel een opfrisbeurt gebruiken.
Veel mensen laten uitgebloeide bloemen gewoon zitten, maar juist door ze regelmatig weg te knippen blijven veel planten nieuwe bloemknoppen aanmaken. Zodra een plant zaad gaat vormen, stopt hij namelijk veel energie in het rijpen van dat zaad. Door de uitgebloeide bloemen op tijd weg te halen, stimuleer je de plant om opnieuw te gaan bloeien.
Dat is niet alleen mooier om te zien, maar ook ontzettend fijn voor alle bijen, hommels en vlinders die de bloemen nog volop bezoeken.
De uitgebloeide bloemen verdwijnen hier trouwens niet allemaal op de composthoop. Van sommige soorten oogst ik juist graag de zaden. Zo hoef ik volgend jaar geen nieuwe zakjes zaad te kopen en kan ik veel bloemen gewoon opnieuw zaaien.
Niet alle bloemen knip ik terug
Toch geldt dat niet voor iedere plant. Zo laat ik de lathyrus nu juist bewust staan.
Deze is inmiddels uitgebloeid en vormt nu prachtige zaadpeulen. Ik laat die rustig aan de plant indrogen, zodat de zaden volledig kunnen afrijpen. Pas wanneer de peulen helemaal droog zijn, oogst ik de zaden en bewaar ik ze voor volgend jaar.
Dat vind ik misschien nog wel één van de leukste dingen aan tuinieren. Je werkt eigenlijk altijd vooruit. Terwijl je nu nog volop geniet van de bloemen van dit jaar, ben je ongemerkt alweer bezig met het volgende seizoen.
Onkruidmanagement: een klus die nooit stopt
Er is één klus die eigenlijk nooit van de planning verdwijnt, en dat is onkruid wieden. Sterker nog, wij noemen het inmiddels gekscherend ons onkruidmanagement. Op een tuin van 3.000 vierkante meter hoort het er nu eenmaal bij.
We proberen zoveel mogelijk kale grond te voorkomen. Waar de bodem bedekt is met mulch, compost of planten, krijgt onkruid namelijk veel minder kans. Maar eerlijk is eerlijk: op dit moment ligt nog niet overal een laag mulch. En juist op die plekken zie je hoe snel de natuur haar kans grijpt.
Soms groeit het onkruid zelfs sneller dan de groenten die je net hebt gezaaid. Daarom is het vooral in de zomer belangrijk om regelmatig een rondje door de tuin te maken. Met de warmte en het water dat je geeft, groeit namelijk niet alleen je moestuin, maar ook alles wat je er liever niet tussen hebt staan.
Gelukkig hoeft het niet altijd uren achter elkaar te zijn. Juist door iedere dag een klein rondje te lopen en steeds een stukje weg te halen, voorkom je dat het uiteindelijk een enorme klus wordt. Dat is iets waar ik mezelf ook regelmatig aan moet herinneren.
Tomaten dieven voor een betere oogst
Een andere klus die in deze periode steeds terugkomt, is het dieven van de tomatenplanten. In de oksels van de bladeren ontstaan steeds nieuwe zijscheuten. Die noemen we de ‘dieven’.
Laat je deze allemaal zitten, dan groeit een tomatenplant uiteindelijk uit tot een enorme struik. Dat kan natuurlijk, maar ik kies er bewust voor om de meeste dieven weg te halen bij de tomaten die buiten in de volle grond groeien.
Daar zijn eigenlijk twee redenen voor.
De eerste is dat alle energie van de plant dan veel meer naar de vruchten gaat in plaats van naar het maken van extra takken en bladeren. Daardoor krijg je vaak mooiere en grotere tomaten.
Daarnaast hebben we in Nederland maar een relatief korte zomer. We willen dat de tomaten die al aan de plant hangen voldoende tijd krijgen om af te rijpen voordat het najaar begint. Door de plant overzichtelijk te houden, help je daar een handje bij.
Het dieven zelf is gelukkig heel eenvoudig. Je kunt de jonge scheutjes gewoon met je duim en wijsvinger wegknijpen. Zijn ze al wat groter geworden? Dan pak ik er een klein schaartje bij en knip ik ze netjes weg.
Zware planten hebben wat extra steun nodig
Nu de planten steeds groter worden en volop vruchten dragen, zie je ook dat sommige gewassen het steeds zwaarder krijgen. Vooral de paprika’s, pepers, komkomers en een aantal tomatenplanten beginnen behoorlijk topzwaar te worden.
Dat is natuurlijk een goed teken, want het betekent dat er volop geoogst kan worden. Maar het brengt ook een risico met zich mee. Wanneer een plant omvalt, komen de vruchten op de grond te liggen. Zeker na een regenbui kunnen ze dan snel gaan rotten of beschadigen.
Gelukkig is de oplossing heel simpel.
Ik zet naast de plant een stevige bamboestok en bind de plant met een paar touwtjes losjes vast. Zo krijgt de plant weer voldoende steun en kunnen de vruchten rustig verder groeien zonder de grond te raken.
Het kost misschien een paar minuten per plant, maar het scheelt uiteindelijk een hoop teleurstelling tijdens het oogsten.
De eerste tomaten oogst van het seizoen
Natuurlijk hebben we tijdens ons eerste rondje over de tuin niet alleen gekeken wat er allemaal moest gebeuren, maar vooral ook genoten van alles wat we konden oogsten. Dat blijft misschien wel het mooiste moment van het jaar. Maandenlang ben je bezig met zaaien, planten, verzorgen en wachten. En dan is het eindelijk zover.
De eerste tomaten zijn rijp. En wat zijn ze mega lekker!
Dit jaar hebben we ongeveer 35 verschillende tomatenrassen in de volle grond staan. Dat vinden we zelf ontzettend leuk, omdat ieder ras weer zijn eigen smaak, vorm en kleur heeft. Bovendien zijn niet alle rassen tegelijkertijd rijp. Sommige geven al eind juni de eerste tomaten, terwijl andere juist pas in augustus op gang komen. Door verschillende rassen te combineren, kunnen we maandenlang verse tomaten uit eigen tuin oogsten.
Dit zijn de eerste rassen die we dit jaar buiten telen, inclusief de periode waarin de oogst bij ons op gang komt:
- Rose de Berne – start juli
- Topaz – start juni
- Black Cherry – start augustus
- Peach – start juli
- Black Cherry – start augustus
- Blush – start eind juni
- Noire de Crimée – start juli
- Red Alert – start augustus
- Qmata – start eind juni
- Money Maker – start juli
- Green Zebra – start augustus
- Ida Gold – start eind juli
- San Marzano – start eind juli
- Duttingold
- Zonneschijn – start juli
- Brad’s Atomic Grape – start eind juli
- Tamina – start augustus
- Yellow Clementine – start augustus
- Bloody Butcher – start juli
De genoemde oogstperiodes zijn gebaseerd op onze ervaringen in de volle grond. Afhankelijk van het weer, de standplaats en het seizoen kan dit natuurlijk iets verschillen.
